هنرمندان پتک تراکت-شعر شماره ۱ را تولید و پخش کردند.

این تراکت-شعر در قطع A5 چاپ شد. و پخش آن در سطح شهر تهران ادامه دارد. این شماره شامل سه قطعه شعر با کارکرد افشای بازداشتگاههای امنیتی و مخفی حکومت جمهوری اسلامی است. نام قطعه شعرها چنین است:
۱) بند ۲۰۹ زندان اوین ۲) اداره پیگیری وزارت اطلاعات ۳) بازداشتگاه ۵۹ سپاه پاسداران

این قطعات از سری « شعر آکسیون » است. که در قالب تراکت-شعر تولید و به اشتراک گذاشته شد...

بقیه عکسها در ادامه مطلب است

در مواجهه با تابلوی نقاشی از "میر حسین موسوی" در یک گالری، چگونه این اثر هنری را قضاوت می‌کنیم. اینها نقاشی‌هایی آبستره هستند، و به یقین آثاری از نوع هنر مدرن. میر حسین موسوی رئیس دولت جمهوری اسلامی درسالهای دهۀ شصت است. سالهایی با ویژگیهای اجتماعی و سیاسی مشخص و وقایع قابل اشارۀ تاریخی.

پرسش این است؛ ما بر اساس چه معیاری دست به داوری آثار هنری می‌زنیم؟

بر روی دیوار پشت سر ام، بالای سر یک مرد که در 3 کنج نشسته بود، پرچم سرخی آویزان بود که روی آن نقاشی سیاهی از چهره‌ی برادر انقلابی پدر بزرگ‌ام کشیده شده بود. گفت که می‌خواهند از حیاط تونل بکنند، تا به تنها بانک محله که نزدیک خانه بود برسند، و از آن دزدی کنند، تا با پول آن، اسلحه‌های جنگی بخرند، کلاشنیکف، سلاح سرخ بخرند، تا با آن هایکو‌های سرخ را به تن دیگران بخوانند. با پول، کمی مواد منفجره هم خریدند. قرار بود یکی از روز‌های زمستان، که مردم احساس سگ مرگی در سرما را می‌کردند، میدان اصلی شهر را که مرکز افتخارات و دانش و فرهنگ آن بود را به هوا بفرستند و شهر را برای مدت بسیار طولانی‌ای مختل کنند. من اما به تنهایی داوطلب این کار شدم، و به همه‌ی آنها گفتم که دیگر برنخواهم گشت. وقتی به میدان اصلی شهر رسیدم، ساعت کمی از 3:30 گذشته بود. با لبخند، بند یکی از کوله ها را به دور آن دست انداختم و ساعت‌اش را برای 5:10 صبح کوک کردم.
وقتی که می‌خواهی برای مرگ آماده شوی، باید به یاد داشته باشی، تا مانعی برای مرگ‌ات وجود نداشته باشد. حتی یک پالتوی خاکستری کهنه...

عکسهای دیگر را در ادامه ببینید

 
توضیح پتک: این یادداشت پیش از این در پایگاه اینترنتی مطرود منتشر شده است. بنا به اهمیت متن، نشریه پتک آن را باز انتشار می‌کند.

مجموعه‌ی شعر (1) در همان نامی که برای خود برگزیده است، مرجعیت ژنریک شعر را زیر سوال می‌برد و بی‌کفایتی آن را اعلام می‌کند. این نام، این شماره‌ای که درون پرانتز قرار گرفته، خواستِ استراتژیک و موقعیت‌شناسانه‌ی مجموعه را وامی‌نماید و روی این نقطه‌ی تروماتیک انگشت می‌گذارد که این مجموعه نیز همچون همه‌ی مجموعه‌های دیگری که رسمی و غیررسمی منتشر می‌شوند، کافی به نظر نمی‌رسد. این فقط مجموعه‌ی شعر(1) است...

 
در طول هفته ای که گذشت در حوزۀ هنرهای تجسمی خیمه شب بازی و نمایشی زیر عنوان «نخستین گردهمایی زبان نو، هنر جدید» برگزار شد. این گردهمایی چند روزه که از 23 تا 26 آذر ماه در محل گالری لاله برگزار شد، شامل اجرای آثاری در قالب ویدئو، اینستالیشن و پرفورمنس از سوی طیف مشخصی از هنرمندان  بود. این اجراها همراه با جلسات سخنرانی بود که به قصد باز تعریف و مصادرۀ این مفاهیم هنری درنظر گرفته شده بود.

برنامه عمل که در بولتن گردهمایی ارائه شده است از قضا همان استراتژی عمل مرکز هنرهای تجسمی وزارت ارشاد «دولت اصلاحات» است، و زیر همان عنوان. استراتژی که در هشت سال حضور مستقیم این جناح از جمهوری اسلامی در دولت و با نام «هنر جدید» اجرا شد. که قصد و نهایت آن چیزی نیست جز؛ ایجاد سایه و کپی دروغین در موازات جنبش هنر رادیکال، برای ایجاد انحراف در روند کنش‌گری این جنبش هنری. و با هدف بی‌نتیجه گذاشتن هرگونه کنش رادیکال...

عکسهای بیشتر را در ادامه مطلب میتوانید ببینید.

 
هیچ زیستی حقیرانه تر از این نیست که تحقق امیال و خواست‌هایمان را منوط به تایید اربابان و حاکمان کنیم. ما تن به این حقارت نخواهیم داد.

 هنرمندان پتک در پی انتشار کتاب «مجموعه شعر (1)» توسط این گروه، که بدون اخذ هرگونه مجوز از نهادهای رسمی صورت گرفت، این اطلاعیه را در توضیح ماهیت این کنش و نسبت آن با ارادۀ طبقۀ حاکم و همچنین عملکرد دیگر هنرمندان صادر مي‌کند. ما در ادامۀ مخالفتمان با روند موجود در نظم جامعه، و در پی آن چاپ و نشر کتاب و آثار هنری، اقدام به نشر مستقل آثار خود میکنیم. اگر چه ناشران رسمی _به نیابت از نویسندگان و هنرمندان_ با صدها عنوان اثر در انتظار صدور مجوز نشر از جانب جمهوری اسلامی برای چاپ تک تک این آثار به صف ایستاده اند، ما تن به این حقارت نخواهیم داد. ما هرگز داوطلبانه و با خفّت پشت دیوارهای قانون برای پذیرش و تایید بردگی‌مان صف نمي‌کشیم. این مرام و شیوه زندگی ما نیست. آنچه قانون حکم می‌کند، احکام و گزاره هایی بی‌طرف و بدون سو گیری نیست. قانون سخن و منافع حاکمان است...

...ادبیات بورژوایی (چه رئالیسم سوسیالیستی و چه ادبیات والا و انتزاعی) که با نظام توزیع سرمایه‌داری همراه می‌شود، فرایند تولید را مخفی می‌کند. همان‌طور که بافت کارخانه‌ها و کارگران پنهان نگاه داشته می‌شود و فقط نتیجه‌ی کار یعنی کالای تولید شده در معرض نمایش گذاشته می‌شود. در این نوع ادبیات نیز متن پایان یافته به مخاطب عرضه و طوری القا می‌شود که فرایندی در کار نبوده است و یا حداقل به شکلی که واقعن بوده نشان داده نمی‌شود. اما در این مجموعه تولید در خیابان‌های شهر اتفاق می‌افتد، پس چیزی پنهان نمی‌شود...

آکسیون شهری. هنرمندان پتک، طرح ( استنسیل) مرحلۀ دوم گرافیتی را در نقاط دیگر شهر تهران اجرا کردند.

در ادامۀ مطلب عکسهای بیشتری را میتوانید ببینید.

     مجموعه شعر (۱)
      
      تولید و چاپ شد

 

پتک منتشر کرد. تولید و چاپ مجموعه شعر (1) توسط هنرمندان پتک.
این مجموعه که شامل 13 قطعه شعر و پیوست «بیانیۀ شعر آکسیون» است، کاری است از اصغر جعفرنژاد. مجموعه شعر (1) نخستین جلد از کنش هنرمندان پتک به شکل شعر آکسیون است...

...پژمان گیتار را درآورد کوک کرد و به رئیس جمهور فحش های رکیک داد. شوش پیاده شدیم پژمان ساک را به دستش قفل و زنجیر کرد. کمک کرد مچبند را بستم به دست راستم. من با آن پالتو و آن کلاه دو زن چادری بهم سلام کردند. پژمان دوستش را اتفاقی همان جا دید من او را ندیدم. پژمان دوستش شعر می نوشت من شعرهایش را نشنیده بودم. جلوی یکی از گاراژها خرمای خیراتی خوردیم گاراژدار آمد به ما گفت می دانم از راه رسیده اید خسته اید مردم می گویند ساز بزنید بخوانید...

لينک عكس ها در ادامه

مخالفین خیابان را بسته بودند . هر لحظه تعدادی از مردم به جمع  مخالفین اضافه می شدند. سردسته لباس شخصی ها دستور داد ذهن مخالفین را پر از سرب کنند. لباس شخصی ها مخالفین را به رگبار بستند هنوز ذهن تمام مخالفین پراز سرب نشده بود که ناگهان مردم متوجه شدند اصلاً در خیابان چیزی ندیده اند و باید خود را کورمال کورمال به خانه هایشان برسانند. بین راه پای چند نفر شکست. عده ای به اشتباه وارد خانه دیگری شدند و تا صبح از اینکه با کس دیگری همبستر شده اند تعجب کردند...

امروز جنبش هنرمندان معترض و پیشرو در قالب هنر شهری با موضع رادیکال تر در روند مناسبات اجتماعی دخالت میکنند. گرافیتی و هنر شهری از آن وضعیت منفعل تزئینی و نمایشی خود خارج شده است. گرافیتی امروز با موضع و پراتیک رادیکال تر در محیط شهری بروز پیدا میکند. هنر شهری به نقد هنر به اصطلاح پیشرو سالهای قبل رفته است. امروز هنرمندان شهری با تحلیل درست تر از اوضاع عینی در صدد شفافیت مرز بین خود و هنر موزه ای هستند. و این مرز و موضع گیری با قاطعیت، حساب خود را از تمام جوانب هنر محافظه کار و کاسبکار جدا کرده است...

عکسهای بیشتر در ادامه مطلب

هرگز ما هم را نشمرده‌ایم که چند تاییم. گاهی با همیم ولی همیشه تنهاییم. از ما فقط آنکه تنهایی‌اش طولانی است دوست‌دختر دارد. ما به جز یکی همه کارگر یک چاپخانه بودیم و شب همان‌جا می‌خوابیدیم. او ساقی حشیش بود. در یک تاریکخانه‌ی بوگندو ما عکس سگ و دیوید بکهام روی تی‌شرت‌ها چاپ می‌کردیم. عصر روزی از روزهای آخر پاییز...

بی شک صحبت از هنر و ادبیات اعتراضی اشاره به مبحث آکادمیک مشخصی نیست. و تئوری و جریان و شاخۀ تئوریک مشخصی را به ذهن نمی آورد. این عنوان عاجز و ناتوان است که نشان و راهنمایی بر مبنای تئوریک یک مجموعه باشد.

همین حقانیت و نقطۀ قوت ماست. تئوری سکوی استارت ما نیست. آنچه ما را گرد هم متحد میکند، به عنوان گروهی هنرمند و نویسنده و شاعر، تئوری نیست. مشتی مفهوم و گزارۀ نوشته نیست. ما کنش خود را از جایی آغاز میکنیم که در آن گام برمیداریم. ما از...

مجموعه کامل عکسها در ادامه مطلب

به نیمی از دوستانم سیگار تعارف کرده ام
و نیمی دیگر در پارک ها مسلح اند...